به گزارش رصد صنعت، مجموع مطالبات وصولنشده صنعت برق به ۱۱۱ هزار و ۶۱۱ میلیارد تومان رسیده؛ رقمی که میتواند بخش مهمی از منابع مورد نیاز برای توسعه، تعمیر و نگهداری زیرساختهای برق را تأمین کند.
در این میان، صنایع فلزی با ۶۵ هزار و ۳۲۲ میلیارد تومان بدهی در صدر فهرست بدهکاران ایستادهاند؛ یعنی بیش از ۵۸ درصد کل مطالبات وصولنشده صنعت برق به این بخش مربوط است.
اما بخش جنجالی ماجرا جای دیگری است؛ جایی که مشخص میشود از میان بیش از ۲۸۵ هزار مشترک صنعتی، تنها ۲۳۳ مشترک در فهرست ابربدهکاران قرار دارند و مجموع بدهی آنها به ۳۵ هزار و ۹۵۵ میلیارد تومان میرسد.
به بیان ساده، کمتر از یکهزارم مشترکان صنعتی، بیش از ۳۵ هزار میلیارد تومان از منابع صنعت برق را در قالب بدهی پرداختنشده درگیر کردهاند.
این ارقام در شرایطی مطرح میشود که صنعت برق با ناترازی، کمبود منابع و نیاز گسترده به سرمایهگذاری برای توسعه شبکه و افزایش ظرفیت تولید دستوپنجه نرم میکند.
اکنون مسئله فقط «بدهی برق» نیست؛ مسئله این است که چرا بخش قابلتوجهی از منابع صنعت برق باید در حساب تعداد محدودی از مصرفکنندگان بزرگ باقی بماند، در حالی که هزینه ناترازی و کمبود سرمایهگذاری در نهایت به کل اقتصاد و میلیونها مشترک تحمیل میشود؟
۳۵ هزار و ۹۵۵ میلیارد تومان بدهی ۲۳۳ مشترک، عددی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد. وصول این مطالبات میتواند به یکی از مهمترین آزمونهای انضباط مالی در صنعت برق تبدیل شود.