بازسازی صنایع راهبردی کشور پس از آسیبدیدن زیرساختها، ضرورتی اقتصادی و ملی است؛ اما سرعت بازگشت به تولید نباید امنیت تجهیزات و زنجیره تأمین را تحتالشعاع قرار دهد. حفاظت از زیرساختهای حیاتی باید از مرحله خرید و تأمین تجهیزات آغاز شود و تا نصب، راهاندازی و بهرهبرداری ادامه یابد.انفجار پیجرها در لبنان در سپتامبر ۲۰۲۴، هشداری درباره اهمیت امنیت زنجیره تأمین بود. این رویداد ضرورت بررسی اصالت، منشأ و سلامت تجهیزات را یادآوری میکند؛ هرچند بهخودیخود دلیلی بر دستکاری تجهیزات وارداتی مورد استفاده در صنایع ایران نیست.این موضوع در تجهیزات ابزار دقیق، ارتباطی، اتوماسیون و کنترل صنعتی اهمیت ویژهای دارد. راهنمای «امنیت فناوری عملیاتی» مؤسسه ملی استاندارد و فناوری آمریکا، NIST SP 800-82 Rev. 3 (2023)، بر شناسایی تهدیدها و آسیبپذیریهای سامانههای صنعتی و بهکارگیری تدابیر حفاظتی متناسب با سطح ریسک تأکید دارد.از سازمان پدافند غیرعامل کشور انتظار میرود با همکاری وزارتخانهها، دستگاههای مسئول و بهرهبرداران صنایع راهبردی، تدوین و ابلاغ دستورالعمل جامع ارزیابی امنیتی تجهیزات حساس مورد استفاده در بازسازی را در اولویت قرار دهد. این دستورالعمل باید طبقهبندی تجهیزات بر اساس حساسیت و سطح ریسک، احراز اصالت و منشأ، بررسی اعتبار سازندگان و تأمینکنندگان، انجام آزمونهای مستقل پیش از نصب و بهرهبرداری و تعیین سازوکار نظارت بر اجرای الزامات را در بر گیرد.
همزمان، تقویت توان داخلی برای تولید و تعمیر تجهیزات راهبردی و متنوعسازی منابع تأمین میتواند وابستگیها و آسیبپذیریهای احتمالی را کاهش دهد.بازسازی صنایع حیاتی فرصتی برای ارتقای امنیت و تابآوری زیرساختهای کشور است. پیشگیری از مخاطرات احتمالی باید پیش از نصب و بهرهبرداری آغاز شود؛ زیرا بازسازی سریع ضروری است، اما بازسازی امن، ضرورتی راهبردی است.
امین حاجی دولو کارشناس حوزه انرژی
