به گزارش رصد صنعت، این افت قابل توجه در حالی رخ داده که پتروشیمی اروند یکی از بازیگران مهم زنجیره PVC کشور به شمار می‌رود و بخش قابل توجهی از درآمد آن به فروش محصولات استراتژیکی همچون PVC وابسته است. کاهش فروش در چنین ابعادی، طبیعتاً می‌تواند فشار قابل توجهی بر حاشیه سود و سودآوری شرکت وارد کند؛ به‌ویژه اگر افت درآمد با کاهش متناسب هزینه‌های تولید و عملیاتی همراه نباشد.

پتروشیمی اروند در تیرماه نیز ۲ هزار و ۵۲۷ میلیارد تومان فروش ثبت کرده است؛ رقمی که اگرچه سهم قابل توجهی از فروش چهارماهه شرکت را تشکیل می‌دهد، اما در مجموع نتوانسته شکاف ایجادشده در درآمد شرکت نسبت به سال گذشته را جبران کند.

در میان محصولات این شرکت، پلی‌وینیل‌کلراید سوسپانسیون با ثبت فروش ۱ هزار و ۳۲۴ میلیارد تومانی، بیشترین سهم را از فروش تیرماه به خود اختصاص داده است؛ محصولی که به دلیل کاربرد گسترده در تولید لوله و اتصالات، پروفیل، کابل و سیم، ورق، کفپوش و سایر محصولات ساختمانی و صنعتی، یکی از مهم‌ترین محصولات درآمدزای پتروشیمی اروند محسوب می‌شود.

با این حال، پرسش اصلی اینجاست که کاهش ۳۴ درصدی فروش در چهار ماهه نخست سال، چه اثری بر سودآوری پتروشیمی اروند خواهد گذاشت؟ اگر روند افت درآمد ادامه‌دار باشد و شرکت نتواند با افزایش حجم فروش، بهبود نرخ‌های فروش یا کنترل هزینه‌ها این کاهش را جبران کند، فشار بر سود عملیاتی و در نهایت سود خالص شرکت می‌تواند به یکی از مهم‌ترین چالش‌های پیش روی پتروشیمی اروند تبدیل شود.

اکنون عملکرد مالی پتروشیمی اروند در نقطه‌ای قرار گرفته که نمی‌توان از کنار افت قابل توجه درآمد آن به سادگی عبور کرد. کاهش بیش از ۳ هزار و ۶۰۰ میلیارد تومانی فروش نسبت به دوره مشابه سال قبل، زنگ خطری جدی برای روند سودسازی شرکت است و باید دید مدیران پتروشیمی اروند برای توقف این روند و بازگرداندن شرکت به مسیر رشد درآمد و سودآوری چه برنامه‌ای در پیش خواهند گرفت.