به گزارش رصد صنعت، پتروشیمی امیرکبیر در چهار ماهه نخست سال ۱۴۰۵ با ثبت فروش ۱۱ هزار و ۳۲ میلیارد تومانی، عملکردی را به ثبت رسانده که در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته، از افت ۳۴ درصدی درآمد حکایت دارد؛ کاهشی قابل توجه که اگرچه شرایط جنگی، تعطیلی‌ها و محدودیت‌های ناشی از این وضعیت را نمی‌توان در تحلیل عملکرد شرکت نادیده گرفت، اما نمی‌توان همه افت فروش را نیز به پای شرایط بیرونی نوشت.

بر اساس گزارش عملکرد ماهانه، «شکبیر» در تیرماه موفق به ثبت فروش ۲ هزار و ۱۸۲ میلیارد تومانی شده است؛ رقمی که مجموع فروش شرکت از ابتدای سال تا پایان تیرماه را به ۱۱ هزار و ۳۲ میلیارد تومان رسانده است. با این حال، مقایسه این رقم با فروش دوره مشابه سال گذشته، کاهش ۳۴ درصدی درآمد را نشان می‌دهد؛ افتی که نشان می‌دهد پتروشیمی امیرکبیر همچنان با فاصله قابل توجهی از سطح درآمدی سال گذشته حرکت می‌کند.

پتروشیمی امیرکبیر بخش عمده درآمد عملیاتی خود را از تولید و فروش محصولاتی همچون پلی‌اتیلن سبک خطی، پلی‌اتیلن سنگین، رافینت و سایر محصولات به دست می‌آورد و در هر دو بازار داخلی و صادراتی حضور دارد. در این میان، پلی‌اتیلن سنگین داخلی و پلی‌اتیلن سبک خطی صادراتی از مهم‌ترین محصولات درآمدساز «شکبیر» هستند؛ به‌طوری که مبلغ فروش پلی‌اتیلن سنگین به ۳ هزار و ۹۰۳ میلیارد تومان و فروش پلی‌اتیلن سبک خطی صادراتی به یک هزار و ۴۹۴ میلیارد تومان رسیده است.

البته باید پذیرفت که شرایط جنگی و تعطیلی‌های ناشی از آن، فضای فعالیت بسیاری از شرکت‌های پتروشیمی را تحت تأثیر قرار داده و محدودیت در تولید، حمل‌ونقل، صادرات و فعالیت بازارها می‌تواند بخشی از کاهش درآمد «شکبیر» را توضیح دهد. با این حال، این شرایط نمی‌تواند تمام ابعاد افت ۳۴ درصدی فروش را از نگاه تحلیلگران و سهامداران خارج کند.

اکنون انتظار می‌رود مدیریت پتروشیمی امیرکبیر با ارائه تصویری شفاف از عملکرد چهارماهه، سهم دقیق عوامل بیرونی و همچنین نقاط ضعف داخلی در کاهش درآمد شرکت را مشخص کند. زیرا در شرایطی که بسیاری از شرکت‌های پتروشیمی نیز با محدودیت‌های مشابه مواجه بوده‌اند، صرفاً اشاره به شرایط جنگی نمی‌تواند پاسخ کاملی برای افت فروش باشد و لازم است مشخص شود «شکبیر» برای حفظ بازارهای داخلی و صادراتی، جبران کاهش درآمد و بازگشت به مسیر رشد چه برنامه‌ای در پیش دارد.

در نهایت، عملکرد چهارماهه پتروشیمی امیرکبیر نشان می‌دهد که «شکبیر» سال ۱۴۰۵ را با یک عقب‌گرد قابل توجه در درآمد آغاز کرده است؛ عقب‌گردی که بخشی از آن متأثر از شرایط غیرعادی کشور بوده، اما بخش دیگری از آن نیازمند بررسی دقیق‌تر عملکرد فروش، تولید و مدیریت بازار است. اکنون توپ در زمین مدیران شرکت است تا نشان دهند این افت صرفاً یک اتفاق مقطعی بوده یا نشانه‌ای از چالش‌های عمیق‌تر در مسیر درآمدزایی پتروشیمی امیرکبیر.