در عصر جنگهای هیبریدی و تشدید تهدیدهای ژئوپلیتیکی، صنعت پتروشیمی بیش از هر زمان دیگری با آیندهای مواجه است که نه قابل پیشبینی، بلکه نیازمند آمادگی برای سناریوهای متعدد است؛ ازاینرو، «مدیریت عدم قطعیت» میتواند به پارادایم جدید رهبری در این صنعت تبدیل شود؛ رویکردی که با تکیه بر سناریونویسی، مدیریت ریسک پویا، تابآوری سازمانی، تداوم کسبوکار، امنیت سایبری و تابآوری زنجیره تأمین، مدیران را برای تصمیمگیری در شرایط ناشناخته آماده میکند.
